විළි

Hemalayaa
ගූඪ ස්වප්නයෙහි....කුරිරු උණුසුම් බවතැතිගස්වයි....මගේ ආරූඪ කොටගත්කෘත්‍රිම සභ්‍යත්වයකැසකවා ගත් හදවත....ලිහා හැර යළිඳු...සඟවාගනිමි....අනාවෘතවූ සත්‍යයේනග්නත්වය....යතාර්ථයෙන් මුවා කල ...

විළි

Hemalayaa
ගූඪ ස්වප්නයෙහි....කුරිරු උණුසුම් බවතැතිගස්වයි....මගේ ආරූඪ කොටගත් කෘත්‍රිම සභ්‍යත්වයකැසකවා ගත් හදවත....ලිහා හැර යළිඳු...සඟවාගනිමි....අනාවෘතවූ සත්‍යයේනග්නත්වය....යතාර්ථයෙන් මුවා කල ...

ඈලියාව

Hemalayaa
අසාගෙනවැදි බණ.....උක්කුටිකව හිඳගෙන....මස් කට්ටක් වැළඳීමි.....තෙල් මන්ද දෙසගිජුව බලමින.....මන්ද ස්මිතයෙන්....කෝපාග්නිය දොවා....පලා පැහැ නෙතුද්වාරයන්.....වසා තදකොට.....අසීමිත වීරියෙන්....තලා පෙලුවෙමි...හදේ ගිනියම....අඳුරු සිතිවිලි ලවා..... ...

ගැටුම...

Hemalayaa
ඉවුරුතලා ගිය....උණුහුම් සිතිවිලි සුරතින් ගෙනමා... පිසලන්නට..... කඩමාල්ලක් සොයමි.... නොකිළිටි......පසසනු රිසියෙන්.... තනිකමෙහි පුදුමජනක ළබැඳියාව....

හිමි අහිමි......

Hemalayaa
යහනත අතුළ මල්පෙති තලාඅමරස සොයා කිරි මුහුද කලඹලානිදි වරා මුළු රැය පුරාමහාමේරුව දිය වෙලාඈ නෙත් අගින් පවසන කතාළදරුවකු සේ ඉවසමි අසාමුදු ළමැද මත පෙම් මල හොවාහිරුට පළමුව යමි පලාතුසර බිඳු රත් නෙතු නිවාකඳුලකට ඉඩ දෙනු එපාමේ දිග සසර සරණා තුරා..ඔබේ වන්නට ඉමි සිතා.....හිමි නෑතත් පෙමඅවසරයි මටඑබෙන්නට ඔය හිතට රහසින්..සොයා මා රුවඔබේ නෙතු තුළසැරි සරන්නම් ඔබේ හදවත..කඳු සෙල් තලා...නිමනයන් ජයගෙන...ගලායන දිය ...

වියරුව.....

Hemalayaa
රඟපාන්න මට බැරුවටඋඹ මට බැන අඬගානවනෝක්කාඩුවට බය හිතදැන දැන උඹ මගහරිනවඇතුලාන්තයම දියවී....පෙරී ඇවිත් සිත දවනව.....ලෝකාන්තයෙන් පහළටඉගිල යන්ට මට හිතෙනව....ශෝකාන්තයක කෙළවරරෝස මලක් උඹ හොයනව...කල්පාන්තයේ සිහිනෙකහිරවී හිත හති හලනව...සෙනෙහෙවන්ත අතීතයේනටබුන් හිමිහිට දිරනව...කඳුළු මතින් සිනහවතක්විත් සිහිනෙන් අතවනනව... ...

පාපොච්චාරණය...

Hemalayaa
මම කැමති වුනත් ලැම්බට් වෙන්න.... ඇය කැමති නෑහෙම්බත් වෙන්න... මම එකඟ වුනත්ගෙම්බෙක් වෙන්ට ඈ බෑම කියයිහාදුවක් දෙන්ට.... රොමාන්තිකම වුනත් ඇගේ රහ ජංගි... අන්තිමේදි මට ඉතුරු.... මල්පාත්ති හන්දි........ ඉනාවක් නැති පවක්.... හිස් ගතිය පිරි ලවක්.... පින්සෙන්ඩුවුනා ඇති... අළුත් නැව ලෙඩ ගොඩක්..... ජීවිතේ පල්වෙන්ට..... තනි අතෙන් රජ වෙන්ට...... හීන හීනිව ඔතන්..... කාමරේ පැලවෙන්ට........... ඔරිගමියක් තරම් වත්..... නොවටින ආදරය..... අරන් පලයන් යන්ට........ සිනාවත ...

ආමන්ත්‍රණය

Hemalayaa
අමනකමඋඹයි මගෙදෙවැනි නම....බමණ මතමකයි හිතනිවට කම.....පරණ මම...අකමැතියි දකින්නට...ආයෙමත්වසන්තය….නවමු පෙම......කියයි මට හැරෙන්නට...නිහඬවමඅවනතවනෙතින් නෙත….ගෙරවුමටවඩා සැර මදහසටහිස නමාහැඟුම්බර…..විසෙන් විසනසන්නට අරඳිනඅතීතයවරින් වර.....මතකයේඅඳුරු මුළුසොය සොයා…කළඹවයිඅනන්තය...... ...

කුහකකම...

Hemalayaa
සංසර්ගයෙන්ස්වර්ගයසොයන...ගන්ධම්බයෙකු හට..එහි අර්ථය....කියාදෙනු නොහැකමට....පාගගෙනමගේ වල්ගය......

හපේ...

Hemalayaa
අපේ තීරුවෙඇති ලපේ දැකකිතිකැවී හිත දස අතේ...සක්මන් කරයිඉක්මන් වෙමින්...තනියම හිමින් යනහද හොරෙන්ඔසවා දැහැන් බිඳි අවසරෙන්...මිරිකා වැරෙන්....කක්ෂය යටින්..මුහුවෙනාසඳුන් පුසුඹට ලොබින්....මුසපත් වෙමින්..බරවුනු කිළින්..හැලේ උණුහුම සියොලඟින්....ඇසිල්ලෙන්යලි ගැස්ම ඇරඹී...වැස්ම පියවීරස්නෙ ගිලිහී....පිට ඔපේ යටඇති හපේ දැකහද හලයිසැනසුම් සුසුම්..... ...

හ්ම්ම්.....

Hemalayaa
කොහේදෝ හිටංකදෝපැණියෙක්.....කඩා වැදිලාවිනාස කලා නෙවකුළුඳුල්.......භූමිකා නිරූපණරමණය.....රොමාන්තික ෆැන්ටසියම.....ඇල් වතුරෙ.....දැකල සුදු කරමලය....අඩ අඳුරෙ.....

සම්මුතිය

Hemalayaa
අඳුරු ගුහාවකසෑඟවී ඉන්නෙමි....රුදුරු මගෙමසෙවනැල්ලෙන්.......එළිය නොමැති තැනඅඳුරක් නැති බව.....සිත කොඳුරයිසැනසිල්ලෙන්.....ගැහෙන ළැමෙහි බර...නොදැන රඟන හිස්අහංකාරහසරැල්ලෙන්......මුහුවෙන්ට විනාබැහැ යන්ට පලා.......මේ හිරු මියගියහිමිදිරියෙන්..... ...

බඹරය....

Hemalayaa
ඉමි...බොමි...ලමි...නිදමි....හතිලමින්...මියෙන්නට...වෙර දරමි.......ආයෙමත්ලොබ බඳිමි.....නැවත..කමි..බොමි..නිදමි....සිහිනයෙන්..හඬ තලමි....අනියමයපසිඳලමි......

කල්පනාව

Hemalayaa
හඳ වැටිල වතුරටකැළතිලාසැඩ පහරට....විසිරෙනා එළියටනොලියවුනු කවිමැවෙයි හිත යට.....ඉඟිමරා අඳුරට....සැරිසරනමුදු මඳනල...උණුහුමට සැඟවෙනකියඹුවැල් ඇගෙසොයයි රහසින....දෑඟිලින් සිරකොට....තබා ගන්නට සදහට...පෙරුම් පිරුවටමගෙ හිත.....අමුණු මොකටදගලන ගඟකට...... ...

අනුතාපය

Hemalayaa
දෑස නොසලාඅවදියෙන් ඉමිදැවෙන හදවත් වාරුවෙන්.....මගෙම පිළිකුල් අසුර වෙසනෙත ගැටී.....නොම දැනී හැඳි පිළි සිඳී.....සෙළුව අළු හා මිතුරු වී.......සිතුවිලි ලිහී....ගත උමතුවී......කල....උදහසේ කෙළි නෙත ගැටී...සියොළඟින් ජනිතවූ විළියෙන්.....නොමළ නුවණැස පැනනැඟී.....සුරත් වත සමඟින් මිදී..සැඟව යන්නට අර අඳී....ළහිරු අබිමුව...ගැහෙන පිණිබිඳු සේමහද දුක ලඟ වැටී......ඔබා දණ බිම......කමා යදිමින......මගෙම පිළිඹිබුවට වඳී.... ...

සවිරාම ප්‍රේමය...

Hemalayaa
බැල්මකට නතුවීපත්තුවී...මහද රෑ මැද සදා අවදියෙන්...එක හීනෙකට කොටුවී.....ලැබූ සුව අහිමිවී...මැකී වියැකෙමින්....සරන සියොතුන් ආකාහේ.....බලයි මා දෙස...දැන් අරුමයෙන්....අහිමි වූ සෙනෙහේ...මතකයන්.....සැලෙයි උණුහුම සමඟ සියොලඟින්........නෙතට නොපෙනෙයි....සුමට වට පැහැ....ගතම දැල්වෙයි...දැනී පෙම් රහ.....කියන්නම් කතන්දරේ......නිදැල්ලේ පෙරම්බරේ....මැවෙන කිරණේ......සළුව දිගහැර....සෙළුව මත හිඳ....නළුව නිමකොට......වසා සිහින යන්තරේ......සිතැඟි ඇවිළෙයි...ගැටී නුඹ ඇහැ....මසිත මුමුණයිනොකී පෙම් බහ...විඳින්නම් සුසුම් සරේ.....අගුළුල

ඊට පස්සෙ.....

Hemalayaa
නිල් පාට රෝස මල....තෙල් පාට....මූණ උඩ....ඇල්මැරුණු හීනවල.....රහ බලනවා.....සිල් බින්ද සළු අගට....පණ දෙන්ටනැහැ වචන...හති හලන ලවන් මත...සිත දුවනවා........ඔබ එක්ක හීනවල....දිග මැන්න රෑ.....හිත අස්සෙ උපන් මල....හංගන්න බෑ.....නුහුරු නුපුරුදු හුස්ම....වැදී පෙති ගිලිහෙන්න......පණ ගැහෙනතුරුඔන්න ඉඩ දෙන්නෙ නෑ...කාලයට ඉඩදෙන්නසිහිනයට බෑ..උණුහුමට සමුදෙන්නහිත දෙන්නේ නෑ.....සෙනෙහෙ මත නුරා සිල....මැවී වියැකී යන්න.....හුස්මකටවත් එන්නඉඩ දෙන්නේ නෑ........ ...

කටවහ....

Hemalayaa
දිගු කරන් හෙලිතද කරන් කිළිපෙනෙන නොපෙනෙන සේ රුවා.....උදහසින් පිරිකොළ නුවන් ඉරිමදහසට කරමින් මුවා..........අනුහසින් පිරිමහ සභා මැදඅනුන් හෙළු පිළි සෝදනා......හිස් අහස මතමැවුනු තතු මතකරන සහසක් චෝදනා.....ලිඳ මගේ නම්මා ලිඳේ නම්කාටවත් ඇයි වේදනා.. ...

ඇසි දිසි.....

Hemalayaa
හඳ පායනකම්බලන් ඉන්නකොට...තරු එළියනොකියම ගෙට ඇවිත්....

ප්‍රතිවිෂ.....

Hemalayaa
සිනා මුවින්මම මුවා වෙමින්බලා හිඳිම්හිස් දෙනෙත් තුලින්.....පිය වදනින්නොබැන හිඳිම්..සිතින් දරාගෙනඋරණ විකුම්...උතුම් පැතුම්වියැකෙමින් හෙමින්..මිලාන හදවතපිරෙයි පවින්....බලාපොරොත්තුවපතුල බිඳී.....පතූ පැතුම් දිය යට සැඟවී....සිතෙහි උපන් මලනටුව මතම අද මිලානවී.......අරුනළු සැඟවී...කළු වලාකුලක් හදවත පිබිදී.....මන්දාරම ඇත අදමගේම වී......සිහින සපත්තුවපතුල ඉරී...සිලිටි සිතෙහි රළු බොරළු හැනී.....ළමැද උපන් දුකසිහසුන මත අද සක්විති වී....හිස ගිනි ඇවිළී.....ඒ අළු දුහුවිලි කඳුලින් සරුවී....විෂ මලක් පිපී.....ලොව වුවන සිඹී.....