ඉතාම නිශ්ශබ්දව ආදරය හට ගති පිනි බිංදුවක් ආදරෙයි කියාගෙන නෙළුමකට වැ‍ටුණි මහා ඝෝෂාවක් ඇති කර තරුවක් බිමට විත් ගුගුරන මුහුදු රළ අතින් අල්ලාගත් දින ඉතාම නිශ්ශබ්දව හට ගති ආදරය

ලස්සනම පින්තූරය දු‍ටු දින ඒ ප්‍රේමය පහළ වීමට පෙර ඉතාම නිශ්ක්‍රීය සමයක ඔබේ ලස්සනම පින්තූරය දු‍ටු දින යන ගමන නවතා ආපසු හැරී එන්නට සිදු විය ඉන්පසුව කිසිදු ගමනක් යන්න වූයේද නැත වඩාත් ප්‍රීතිමත් ඇස් දෙකෙන් අනන්තයක් නරඹන ඔබට මුහුදු කිහිපයක් මෑතින් සිටින්නෙකු නොපෙනෙන්න ඇත බාගදා අහස වසාගෙන වැහි වලාකුළු තිබෙන්නට ඇත ඉන් පසුව නැව් රාශියක දුම් බට අහස අපිළිවෙළ කරන්නට ඇත ඒ ප්‍රේමය ...

ලස්සනම පින්තූරය දු‍ටු දින ඒ ප්‍රේමය පහළ වීමට පෙර ඉතාම නිශ්ක්‍රීය සමයක ඔබේ ලස්සනම පින්තූරය දු‍ටු දින යන ගමන නවතා ආපසු හැරී එන්නට සිදු විය ඉන්පසුව කිසිදු ගමනක් යන්න වූයේද නැත වඩාත් ප්‍රීතිමත් ඇස් දෙකෙන් අනන්තයක් නරඹන ඔබට මුහුදු කිහිපයක් මෑතින් සිටින්නෙකු නොපෙනෙන්න ඇත බාගදා අහස වසාගෙන වැහි වලාකුළු තිබෙන්නට ඇත ඉන් පසුව නැව් රාශියක දුම් බට අහස අපිළිවෙළ කරන්නට ඇත ඒ ප්‍රේමය ...

ඔබට අයිති දවසේ වැඩ රාශිය කෙසඟව කෙස්ස ෂැම්පු සත්කාරය ඉල්ලන කඩා හැළෙන සිරුරක දිගු ඇඟිලිය කෙස්ස අග පිරික්සන පමණට වඩා උස පු‍ටු මත වඩා හිඳවා මා හිසම මද වශයෙන් හුමාලයෙන් තම්බා ඇස් වසා සීතල පුළුන් රෙදි අලවා මුහුණද මද සීතලෙන් පොඟවා උවමනා නැති නින්දකටය හෙළන්නේ *ඩ්‍රක්කර් නුවාර් සුවඳ ගලන ගෙළ පෙදෙස ඔන්න මා අගාධයට තල්ලු කරන සිහින් තෙරපුම් කම්මුල් දෙපස සුසුවඳ ආලේපන විටින් විට ...

බැරිම විට සාක්කුව ඇතුළත ඉර එළිය නොලබන තැනක තිරය නිවාගෙන ඔබ ඉන්න නොකියවූ පණිවුඩ පෙම් කවිද බිල් ගෙවනු කියන සිහි කිරීම්ද රහසේම දරාගෙන ඔබ ඉන්න සෙනඟ උතුරන තැනක සාක්කුව දෙදරමින් අනේ මා වඩාගන්නැයි නැවත ඉල්ලීම් නොකරන්න මේ සුළු කවිය;මේ මහ කවිය මේ නම් ඔබට ලියූවකි ඒ කතා නම් නොකියන්න වෙහෙස වී දුම්රියේ තල්ලු වන විට කිසිවෙකුට මෘදු පිහා‍ටු එවන්නට ඉඩ නොතබන්න ...

මේ ඔබේ වීදුරු හදවත මාළුවෙකුටත් වතුර පොවන ගිලෙයිදැයි බයෙන් ළතැවෙන මේ මහා සාගරේ මොනවා කනවා ඇති දැයි සිතන මේ ඔබේ වීදුරු හදවත බිම වැටී කිහිප වර සීරීම් බහුලව ඒත් තවමත් මලක් මෙන් මෘදුව සිනාසෙන මේ ඔබේ වීදුරු හදවත මං බොහොම ප්‍රවේසම් කරන ...

පරිධියක සිහිනෙකි මගේ ලෝකය තහනමින් වැසී ඇත ආදරය කළ හැකි පෙන්වීම යුතු නැති කවි ලිවිය හැකි ප්‍රසිද්ධ කළ නොහැකි මගේ ලෝකය ගෝලාකාර නැති හිතූ විට ඕනෑම කෙනෙකුට කඩා බිඳ දැමිය හැකි සමතලා පෘෂ්ඨයකි පරිධියක සිහිනෙකි ...

╰▶ ගහක් මට හිතෙන්නෙ මම ගහක් කියලා. හැබැයි ඒ තරම් විසාල එකක් නෙවෙයි. යන්තම් හෙවනට ඉන්න පුළුවන් තරමේ ගහක්. මෙහෙමයි දවස පටන් ගන්නේ. හරිම සරලයි වගෙයි පේන්නේ. ඒත් මට නම් හරිම ව්‍යාකූලයි. පැටලුම් සහගතයි. එලාම් එකක් කණ අයිනෙන් වදින්න පටන් ගන්නවා. ඒක අලුත් ලුමියා ෆෝන් එකකින් තියපු එලාම් එකක්. නිකං වතුර ගලනවා වගේ සද්දයක් තමයි මූලිකවම ඇහෙන්නේ. ඊට පස්සෙ කුරුල්ලො කීප ...

මුහුලස මුදමින් වෙනකෙකු සහ අනිකෙකු අතර දෝලනය වෙමින් කඩා වැටෙමින් මුහුලස මුදමින් මම තවකෙකු සහ කිසිවෙකු සමඟින් කන්දක් නඟිමින් ගිමන් හරිමින් බෑවුම මඟ හරිමින් ඔබ

වෙන්න ඇති නොදන්වා ගෙදරකට ආව වගේ පුදුමයෙන් හැමදාම ගිලෙන්න දෙන්නෙත් නැතිව අතක් දිගු කරගෙන හැමදාම එහෙම නොකර බැරි වෙන්න ඇති මං ඔබේ හිතේ ලා‍ටුවක් වගේ ඇලවෙනවත් ඇති සමහරවිට නැතුවත් ඇති මේ මගේ හිතලු වෙන්නැති ආදර කණ්ණාඩිම දාන මට ආදරේම පේනවත් ඇති එහෙ මෙහේ යන අතරතුර අහම්බෙන් ඇගේ හැප්පුණා වෙන්නැති සමාවෙන්න කියන්න හැරෙන්නැති එහෙම කියන්නත් ඇති මට එහෙම නෑසෙන්න ඇති සමහර විට ...

උරහිස | කෙසඟ මුත් මගේ හිස දරන ඉතාම ළඟින් දැවටෙන විට මගේ සුසුම් විඳින මහත් ජනාකීර්ණ තැනකත් ඇඟිලි තුඩු සරන ඒ ඔබේ උරහිස නුහුරු මදහසකින් මවිසින්ම මඟහැරිය මේ සිදුවිය හැකිම දෙය අතීතය උතුර උතුරා නවතින තැන එතැන මම නවතින ...

මෙහෙම ඉමු මෙහෙම ඉමු දිගටම වැටෙන්නට මොහොතකට පෙර අතින් අල්ලගෙන අත් බැම්ම තර වෙන්න පෙර ලිහිල් කරගෙන පතුළෙ විවරයක් හදාගෙන වතුර පුරෝගෙන මෙහෙම ඉමු දිගින් දිගටම

පුංචිම පුංචි දෙයක් වයර් දිගේ පොඩි දොරක් ඇරන් ඔයා එනකන් මං හිටියේ ඒක හරි පුංචි දෙයක් කණාමැදිරි එළියක් වගේ ලුමිනස් පාටට අඳුරු වෙලාවට පේන තේරුමක් ඇතුවත්-නැතුවත් මං ඔහේ දිගටම ලතැවෙන කෙටි සුසුම් එහෙමත් හෙළන මට ඕන ඔයා ඔහේ නිකං ඉන්න මට පේන්න වයර් දිගේ දැවටි දැවටි නියෝන් එළියක් වගේ දිස්නෙ දෙන්න ඒක හරි පුංචි දෙයක් පුංචි දොරක් ඇරන් ඇතුළටම එන ඔයා මට ...

චූල පවු කිහිපයක් පිහිනුම්කාර මත්ස්‍යයෙකු මෙන් දියඹටම පීනන කිමිදුම්කාර බූවල්ලෙකු මෙන් ගැඹරම ‍රැදෙන මේ මගේ හිතුවක්කාර හැසිරීම චූල පවු කිහිපයකින් පසුව වරපට මදින් මද ලිහිල් වන ...

ගිඟුම් දෙනු වෙනුවට ගිඟුම් දෙනු වෙනුවට අළු පාටට හැරුණු අහස මත විළියෙනි සැන්දෑව විදුලියකටත් පරදිනු බැරිවම රහසක් අසන්නට මදෙසට නැඹුරුව ඒ ඉතා පුසුඹය ඔබ ළඟ කියූ රහසක් නැතිවම හදිසියේ අපිළිවෙළකට සමුගත් විට මා නිතර ඉල්ලන නියමිත වෙන්වීම ඒ දැන් ඔබ ළඟය ගිඟුම් දෙනු බැරිවූ අහසක් වාගේම බටහිර අහස දැනුත් තරමක් කලබලය උද්‍යානයේ කෙට්‍ටු ගස අස බංකුව මෙන ඔබේ මදහස මුද්‍රාවක්ව මා තුළ ...

එක නුවර නොදන්වා පොඩි දුකක්වත් නොහඟවා කිසි සිනහවක් මළ සිහිනයක් මිට මොලවගෙන යන්නෙ එන්නේ එක නුවර අපි

Previous Page