නටරාජ් ඔයාට මතකද එතන තිබුණ නටරාජ් රූපෙ -ඇය එවූ අවසන් ලියුමෙන්- පියෙවි සිතිවිලි මතට මධු දියර හළාගෙන බමන හිත සීරුවෙන් බඳුනකට මුවා කර කැරලි කෙහෙ පිරිමදින අඩහඳක දෙ පාමුල නිදන විට වත ඉසිණ පිනි බිඳිති හළාහළ   දෙපය පැටලුණු හිතක මුවවිටෙහි දුටුවාද අසමබර කඳුළු මත විසිර යනු මඳහාස තනි පයෙක අසම සම අභිනයකි ඇස ගාව ඔබ කොහෙන් පැමිණියෙද කියනු මැන ...

නටරාජ් ඔයාට මතකද එතන තිබුණ නටරාජ් රූපෙ -ඇය එවූ අවසන් ලියුමෙන්- පියෙවි සිතිවිලි මතට මධු දියර හළාගෙන බමන හිත සීරුවෙන් බඳුනකට මුවා කර කැරලි කෙහෙ පිරිමදින අඩහඳක දෙ පාමුල නිදන විට වත ඉසිණ පිනි බිඳිති හළාහළ   දෙපය පැටලුණු හිතක මුවවිටෙහි දුටුවාද අසමබර කඳුළු මත විසිර යනු මඳහාස තනි පයෙක අසම සම අභිනයකි ඇස ගාව ඔබ කොහෙන් පැමිණියෙද කියනු මැන ...

නිදිකුම්බා මල Sunrise with Tree by JOHN COSTANZA(Oil on Canvas on Board 10″x12″) කුරුලු දරුවන් ඉකිලන අරුණු දොරනඩ ඉඳගෙන අහස් ඉදිකඩ පැනගෙන හිරුන් එන මඟ බලනෙමි!   විදුලි මළබෙර හඬවන කළු වලා අවි අරගෙන ඉදිකඩ යකුන් සේ ඇති කල හිනාවී එන්ට බැරිවද හිරුනි.   පැතුම් මල් පොඩි මැළවෙන සෝකී දෙනෙත්හරවමි ඩෝසර හොඬෙන් ඉදිරුණ රබර යායම විනිවිද……..සීරුවට………..   සිය දහක් හිරු අනුරූ ...

නිදිකුම්බා මල Sunrise with Tree by JOHN COSTANZA(Oil on Canvas on Board 10″x12″) කුරුලු දරුවන් ඉකිලන අරුණු දොරනඩ ඉඳගෙන අහස් ඉදිකඩ පැනගෙන හිරුන් එන මඟ බලනෙමි!   විදුලි මළබෙර හඬවන කළු වලා අවි අරගෙන ඉදිකඩ යකුන් සේ ඇති කල හිනාවී එන්ට බැරිවද හිරුනි.   පැතුම් මල් පොඩි මැළවෙන සෝකී දෙනෙත්හරවමි ඩෝසර හොඬෙන් ඉදිරුණ රබර යායම විනිවිද……..සීරුවට………..   සිය දහක් හිරු අනුරූ ...

ඒ පොඩි පුතුගේ විසල් ප්‍රේමය මට තව එක දවසක් තාත්ත හම්බ වුණොත් මං කියනව ‘තාත්තෙ මං ඔයාට ගොඩක් ආදරෙයි’ කියලා. අයිෆලය තරම් උස මිනිහෙක්ට පුළුවන්ද සැඟවෙන්න අතීතය මකාගෙන වලාකුළු සිතුම් පොදි ඇවිත් හිස හැපෙනකොට මරු කියවනා හඳකි හිනාවෙන හිස කෙස්ස සිඳ දැමුව දෙව්දත්තරුන් පැමි‍ණ හිස සොයන විට ඔහුට පමාවෙන හිත රිදෙන කවි ලියන රාහුල පුතෙක් හිඳී ආදරෙයි කියන්නට බලාගෙන එකම මොහොතක් තියෙයි අතට ගෙන බලන්නට ...

ඒ පොඩි පුතුගේ විසල් ප්‍රේමය මට තව එක දවසක් තාත්ත හම්බ වුණොත් මං කියනව ‘තාත්තෙ මං ඔයාට ගොඩක් ආදරෙයි’ කියලා. අයිෆලය තරම් උස මිනිහෙක්ට පුළුවන්ද සැඟවෙන්න අතීතය මකාගෙන වලාකුළු සිතුම් පොදි ඇවිත් හිස හැපෙනකොට මරු කියවනා හඳකි හිනාවෙන හිස කෙස්ස සිඳ දැමුව දෙව්දත්තරුන් පැමි‍ණ හිස සොයන විට ඔහුට පමාවෙන හිත රිදෙන කවි ලියන රාහුල පුතෙක් හිඳී ආදරෙයි කියන්නට බලාගෙන එකම මොහොතක් තියෙයි අතට ගෙන බලන්නට ...

නොවැම්බර් person in the rain by Jay Fancher නියඟලා ගස් උගුල්ලනකොට තටු මැවෙයි....... ගිනි මලින් පෙති ඉගිල්ලෙනකොට ලේ හැලෙයි. සොහොන් කොත් නැති අතීතය සිහිනෙට එබෙයි...... ආදරය ළඟ සිහිනයට ඉඩ කඩ තිබෙයි. ‍ ඇස් වැහෙන කච්චාන් හුළඟට කල් තියෙයි ඇස් වැ‍හෙන්නැති නොවැම්බරයම වැහි බරයි..... මව් වරුන් ඇස වහින වැහි දැක මල් පිපෙයි.... මල් වලට නම් තබන අයිතිය ඔබටමයි. ...

නොවැම්බර් person in the rain by Jay Fancher නියඟලා ගස් උගුල්ලනකොට තටු මැවෙයි……. ගිනි මලින් පෙති ඉගිල්ලෙනකොට ලේ හැලෙයි. සොහොන් කොත් නැති අතීතය සිහිනෙට එබෙයි…… ආදරය ළඟ සිහිනයට ඉඩ කඩ තිබෙයි. ‍ ඇස් වැහෙන කච්චාන් හුළඟට කල් තියෙයි ඇස් වැ‍හෙන්නැති නොවැම්බරයම වැහි බරයි….. මව් වරුන් ඇස වහින වැහි දැක මල් පිපෙයි…. මල් වලට නම් තබන අයිතිය ඔබටමයි. ...

පුරවැසි බවද ප්‍රශ්නය අම්මගෙ මළගමට එන්නට නොහැකි වුණු පුතෙකුට වසර හතකට පසු ඇගෙ සොහොන්කොත අතගා කඳුළු බිඳුවක සීතල විඳින්නටවත් ඉඩ නැති අම්මගෙ රටක් මෙය. පුරවැසි බවද ප්‍රශ්නය සෙනඟ විතරක් සිටිනා පුරවැසියකුදු නැති රටකට? පුරවැසියන්ගෙ අත්බැඳ හෙලුකොට්ටෙන් තබා වෙඩි තියන රටකට අම්මගෙ සොහොන් කොත ළඟ කිරි සුවඳ ඇහිඳින කවි‍යෙකුද ප්‍රශ්නය අම්මගෙ රටක් මෙය. පුරවැසියන් ඇවිත් වතුර ඉල්ලනකොට උණ්ඩ ගිල්ලන රටකට පුරවැසි බවද ප්‍රශ්නය? ...

පුරවැසි බවද ප්‍රශ්නය අම්මගෙ මළගමට එන්නට නොහැකි වුණු පුතෙකුට වසර හතකට පසු ඇගෙ සොහොන්කොත අතගා කඳුළු බිඳුවක සීතල විඳින්නටවත් ඉඩ නැති අම්මගෙ රටක් මෙය. පුරවැසි බවද ප්‍රශ්නය සෙනඟ විතරක් සිටිනා පුරවැසියකුදු නැති රටකට? පුරවැසියන්ගෙ අත්බැඳ හෙලුකොට්ටෙන් තබා වෙඩි තියන රටකට අම්මගෙ සොහොන් කොත ළඟ කිරි සුවඳ ඇහිඳින කවි‍යෙකුද ප්‍රශ්නය අම්මගෙ රටක් මෙය. පුරවැසියන් ඇවිත් වතුර ඉල්ලනකොට උණ්ඩ ගිල්ලන රටකට පුරවැසි බවද ප්‍රශ්නය? ...

සයිමන් “Suba saha Yasa” තොප්පියක් ඔබින්නේ හිසකට හිස්වැසුම් සොයන්නේ කුමකට ඇස් දෙකක් දකින්නේ කපකට කල්පයක් කියන්නේ දිනකට නිම්තෙරින් එබෙන්නේ සඳවත දුම් රැලින් නැ‍ඟෙන්නේ මඳහස ඇස් දෙකෙන් පෙරෙන්නේ මඳහස ෆිල්ටරෙන් පෙරෙන්නේ සෙනෙහස මූඩියක් අරින්නේ පවසට උණුහමක් දැනෙන්නේ එතකොට මීවිතක් පුරන්නේ හවසට පාටියක් කියන්නෙ පොතකට ප්ලැට් එකක් කියන්නේ පැලකට සුද්දිලත් පෙනේනේ මඟතොට බයියලත් දකින්නේ ඉඳහිට වන්නියයි කියන්නෙත් කොළඹට. (සයිමන් නවගත්තේගමයන්ගේ හිතුවක්කාර නික්මයාමේ වේදනාවෙන් ...

සයිමන් “Suba saha Yasa” තොප්පියක් ඔබින්නේ හිසකට හිස්වැසුම් සොයන්නේ කුමකට ඇස් දෙකක් දකින්නේ කපකට කල්පයක් කියන්නේ දිනකට නිම්තෙරක් එබෙන්නේ සඳවත දුම් රැලින් නගන්නේ මඳහස ඇස් දෙකෙන් පෙරෙන්නේ මඳහස ෆිල්ටරෙන් පෙරෙන්නේ සෙනෙහස මූඩියක් අරින්නේ පවසට උණුහමක් දැනෙන්නේ එතකොට මීවිතක් පුරන්නේ හවසට පාටියක් කියන්නෙ පොතකට ප්ලැට් එකක් කියන්නේ පැලකට සුද්දිලත් පෙනේනේ මඟතොට බයියලත් දකින්නේ ඉඳහිට වන්නියයි කියන්නෙත් කොළඹට. (සයිමන් නවගත්තේගමයන්ගේ හිතුවක්කාර නික්මයාමේ වේදනාවෙන් ...

සුනිලා කටහඬේ සොඳුරු පියපත් බිඳුණාද හදවතේ අඳුර විතරක් රැඳුණාද මඳහසේ සුවඳ අරගෙන ඇදුණාද නිදහසේ තනිව ඉන්නට හිතුණාද කැවුඩියන් කරව් නඟනා  පිළිරාව යුග සවන් පෙලයි, පවසන්නද කාට ඔය හඬින් ගලන් එනකොට අනුරාග ඉර වුණත් දණින් වැටෙනව හඳ ගාව දෑස් හීන් කර කොපුළත සුලි එක්කා රහස් ලිහන මනුසත්කම අපි දැක්කා රාත්‍රිය දිගයි, එළඹෙද උදනැක්කා කාන්සිය ඇවිත් හීනෙට තනි රැක්කා නෙතු පියන් වැසී ...

සුනිලා කටහඬේ සොඳුරු පියපත් බිඳුණාද හදවතේ අඳුර විතරක් රැඳුණාද මඳහසේ සුවඳ අරගෙන ඇදුණාද නිදහසේ තනිව ඉන්නට හිතුණාද කැවුඩියන් කරව් නඟනා පිළිරාව යුග සවන් පෙලයි, පවසන්නද කාට ඔය හඬින් ගලන් එනකොට අනුරාග ඉර වුණත් දණින් වැටෙනව හඳ ගාව දෑස් හීන් කර කොපුළත සුලි එක්කා රහස් ලිහන මනුසත්කම අපි දැක්කා රාත්‍රිය දිගයි, එළඹෙද උදනැක්කා කාන්සිය ඇවිත් හීනෙට තනි රැක්කා නෙතු පියන් වැසී ...

භානු Bhanu Prasanna මහන්සිය දුරුවෙන්න කොතැන හෝ රඟහලක මා ඉමේ ප්ලෙන්ටිය විඳගන්න ෆිල්ටර් එකක් පෙඟෙන හීනයේ රාත්රිය හොළවන්න සිකැරට් දුමක් නැඟෙන යාමයේ සාක්කිය හදවත ම පමණක් ය සහෝදර පේ‍්‍රමය පින්සලක් අතට ගෙන නෙක මුහුණු පින්තාරු කෙරුවාට නිස්කලංක ව තිබුණු එක ම එක මුහුණකුදු දුටුවාද මංසලුත් තිබේ පොකුණුත් තිබෙන, නෙළුම් මල් නැතුවාට පින් බිමක් කොහිද බං පින්වතුන් සමුඅරන් ගිය දාට අතීතයෙ ‘මල’ ...

භානු Bhanu Prasanna මහන්සිය දුරුවෙන්න කොතැන හෝ රඟහලක මා ඉමේ ප්ලෙන්ටිය විඳගන්න ෆිල්ටර් එකක් පෙඟෙන හීනයේ රාත්රිය හොළවන්න සිකැරට් දුමක් නැඟෙන යාමයේ සාක්කිය හදවත ම පමණක් ය සහෝදර පේ‍්‍රමය පින්සලක් අතට ගෙන නෙක මුහුණු පින්තාරු කෙරුවාට නිස්කලංක ව තිබුණු එක ම එක මුහුණකුදු දුටුවාද මංසලුත් තිබේ පොකුණුත් තිබෙන, නෙළුම් මල් නැතුවාට පින් බිමක් කොහිද බං පින්වතුන් සමුඅරන් ගිය දාට අතීතයෙ ‘මල’ ...

භානු මහන්සිය දුරුවෙන්න කොතැන හෝ රඟහලක මා ඉමේ ප්ලෙන්ටිය විඳගන්න ෆිල්ටර් එකක් පෙ‍ගෙන  හීනයේ රාත්‍රිය හොළවන්න සිකැරට් දුමක් නැගෙන යාමයේ සාක්කිය හදවත ම පමණක් ය සහෝදර පේ‍්‍රමයේ පින්සලක් අතට ගෙන නෙක මුහුණු පින්තාරු කෙරුවාට නිස්කලංක ව තිබුණු එක ම එක මුහුණකුදු දුටුවාද මංසලූත් තිබේ පොකුණුත් තිබෙන, නෙළුම් මල් නැතුවාට පින් බිමක් කොහිද බං පින්වතුන් සමු අරන් ගිය දාට අතීතයෙ ‘මල’ ...

නිදි නැති නිර්මල ඇසක අගිස්සක කඳුළක හිස රිදෙන විට මහ රෑ තරු එළියකට බර වෙමි ඇසග දිළිහෙන සඳ දිය සොඳුරු අඳුරෙහි සඟවමි යොර්දානයෙහි ගැඹරට අකුරක් දමා ගසනෙමි නැඟෙන දහසක් රැළි මත දහසක් අකුරු විසුරමි ගලීලෙට යන මංසල කුරුස කණුවක් ඉන්දමි ඉතින් කොයි අත යන්නද කිසිත් නො කිය ම ඉන්නෙමි ලිහී විසුරුණ කොන්තය අත්ලෙහි රුවා ගන්නෙමි අත්තටු ලැබුණ ඔරසම අහසට මුදාලන්නෙමි. පින්න විතරක් දොඩමළු ගොල්ගොතාවට ළංවෙමි ...

නිදි නැති නිර්මල ඇසක අගිස්සක කඳුළක හිස රිදෙන විට මහ රෑ තරු එළියකට බර වෙමි ඇසග දිළිහෙන සඳ දිය සොඳුරු අඳුරෙහි සඟවමි යොර්දානයෙහි ගැඹරට අකුරක් දමා ගසනෙමි නැඟෙන දහසක් රැළි මත දහසක් අකුරු විසුරමි ගලීලෙට යන මංසල කුරුස කණුවක් ඉන්දමි ඉතින් කොයි අත යන්නද කිසිත් නො කිය ම ඉන්නෙමි ලිහී විසුරුණ කොන්තය අත්ලෙහි රුවා ගන්නෙමි අත්තටු ලැබුණ ඔරසම අහසට මුදාලන්නෙමි. පින්න විතරක් දොඩමළු ගොල්ගොතාවට ළංවෙමි ...

Previous Page