තෙල් තාච්චියකබැදෙන කැවුමකසුවඳ දැනේ හිතට.............කවුලුවෙන් එපිට,හඬ ඇසේනම නොදත්කිරිල්ලක..................සිහි වේ,අම්මා කවනකැවිල්ලක රස...............අප්‍රේල් 14 දාවක් කොහිද,සයිප්‍රසයට!!!! ...

දහස් ගණනින්හමු‍වුණත් නෙතු ....ඇයි ද මට ඕනෑ ඔබේ ඒ නිල් නෙතු ....ඇයිද නොදනිම්තවම නොදනිම්....

අද ඔබේ උපන් දිනයයිඔබ නැතුව, වසර හතරයි............අන්තිමට අපි ඉඳපුමාර ගහ ලඟතාම ඔබෙසුවඳයි...........පන්සිලෙන් මඩිනු බැරිනිමක් නැති සිහින තුලදහස්වර ඔබේ රුවමැවී එයි,සිනාසුනු ඇස් වලින්දස දහස් වාරයක් කඳුලු බිඳුපතිත වෙයි,කලු උනත් ඔබ සුදුයිසුදු වෑන් එක කලුයි............................... ...

ඇයගේ හදවතටමුර පදයක් දැමූ බව සිතා සිටියත් මමකවුදෝ ඇවිත්ඇය hack කර ගිහින්දැන් access නැතිව මම

වැහි බීරිම පාත් වෙච්චි බක්මාසේ ළඟ දවසක හීතල මීදුමත් එක්ක මොණරනැටුම් ගලට එන්න දිය සීරා රුරා යන මොණරු නටන නැටුම් ගලට පෑයුවත් හඳ නොපෑයුවත් මොණරු එක්ක ගී ගයන්න මතක ඇතුව කලිං එන්න තරු වියනට යටින් එළුව වැහි බීරිම යටින් ඉඳන් තරු කීයක් පේනවාද ගණන් කරලා මට කියන්න ...

මේමහ පොළොවගැඹුරෙහිවැළලීඇත,සාපලත්අතීතයක නටබුන්,මගේමසොයුරන්ඝාතනයකළමගේමසොයුරන්ද,කුටුම්බයෙන්උදුරාගත්සැමියන්ද,මව්වරුන්ගෙන්වෙන්කළපුතුන්ද,උනුන්එකිනෙකා සමඟනිදයිමෙහි,මහපොළොවසමවසළකයිසිහලුන්වුව, දෙමළුන් වුවමුසල්මානුවන්වුව නොදිරාඉතිරි නොවේ. ...

රුවැති එදා මා පැතු පැතුමන්තවම ඇත මගේ හද තුලපැතුමි නොමියයි මගේ හද තුලමාව මියයයි ටිකෙන් ටික අදරුවැති නුබ දැන් ඇත දිවයයිමගේ සිතුවිලි මාව හඩවයිනුබේ පැතුමන් සිතට නොහැගවේයිහදෙහි පැතුමන් සෙමින් පහවේයිරුවැති,සිතේ රිදුමන් හුරැයි මට දැන්කදුලු නැත මට හඩන්නට දැන්නුබේ නමින් මා හැඩු කදුලැල්මටත් නොදැනිම වියැකි ඇත දැන්. ...

මම දුර තියා තරුවකට පෙම් කලෙමි එහෙත් ලංවන තුරු ඒ නුඹේ දුම්වැටියෙන් පැන ආ පුළිඟුවක් බව නොදත්තෙමි.

ජීවිත කැන්වසයෙහි වැරදී බොඳ වූපින්සල් පහර ..අග්‍රගන්‍ය කලා කෘතිය..පාට පින්සල් ඉරි මිසකැන්වසයෙහි කඳුලුදු‍ටුවෙක් ?

ඔයා මවපු ආදරයේ සීමාවන් වල අද මංඅතරමං වෙලා..ගොඩක් උත්සහා කරා හදාගන්නඒ ආදර බැදීම් සිමාවන්ඒ හැමදේම ඔයා වෙනුවෙන් අමාරුවෙන් හදා ගත්ත සිමාවන්”අද මං තනියම විිඳිනවා...විිඳවනවා...ඔයා මගේ ලඟ නෑ.....ආදේශ කරන්න ආදරයකුත් අද මගේ ලඟ නෑ.... ...

මිනිරමින් පතක උලාපුමගෙ හදේ දිදුලාපුකියවලා නලල අතගාපුලියන මකන මගේ කවිපලකරමි මිනි කවි වලඕන මගුලක් වෙන්න

නාහෙට අහන්නැති පෙම්බරී...නුඹ මට ඉහල ගියත් එකයි පහල ගියත් එකයි නහය ගාවට ගිලුන මගේ නහයට උඩින් අඟලක් ගියත් එකයි දෙකක් ගියත් එකයි නුඹ හන්දා ජීවිතේම පටලා ගත් මට දැන් උන්නත් දාහයි මලත් දාහයි ...

හැදී හැදී බිඳෙන සිතකෙදිනක නතර වේදදුක් විඳ විඳවමින් තවහැපී හැපී හඬනු ඇත සිතමතු මතු අහිමි නුඹ සිහිකර

දහස් ගණනක් ඇවිද ගිය ඒ වෙරල වැලි මත අප දෙපා සටහන් වෙන්නැති... අදත් යන එන මගදී නැවතී ඒ, පා සටහන් සොයනවා මම තවත් නුඹ දන්නැතුවැති

රෝසම රෝස කොපුල් ඇතිනිල්ම නිල් ඇස් ඇතිපුංවිම පුංචි දගකාර සමනලියක්ආවා ෆේස්බුක් වැට් එකටඔබ අහම්බෙන් ආ සමනලියකිදැනුනේ සොදුරු බවකිඇසුනේ මිහිරි බවකිවෙනදා නොවූ ලෙන්ගතුවකිහමුවූ ඔබ වෙනස් කෙනෙකි.... ...

Previous Page